Donderdag, 23 april 2009.

De laatste wedstrijd van het voorjaarsseizoen. De reis gaat dit keer naar IJzendijke. Opnieuw mooi weer, en het koppel heeft er zin in.
Al snel in haar eerste beurt komt Isa tot staan op een koppel patrijzen, Eric kan erbij komen, schiet en het eerste punt is gemaakt. Doordat het eerste punt al snel viel, mag ze in de middag terug komen voor een tweede loop. Het veld dat ze aangeboden kreeg, was een plak wintertarwe van 70 hectare . Doordat ze geen verwaaiing kreeg, begon ze wat minder breed te lopen en scheen ze het allemaal wat minder interessant te gaan vinden. Haar slagen werden ook minder ruim. Met andere woorden……het was even genoeg voor haar. Eric lijnt haar aan en het eerste wedstrijd seizoen zit er op voor Eric en Isa.
Toch ook vandaag krijgt ze weer een mooie kwalificatie: Zeer Goed.
Maar ook Maikel met Autumn (de trainingsmaatjes van Eric en Sjef) mogen naar huis met een kwalificatie: Goed.
Doordat het vandaag de laatste dag is van het voorjaars seizoen, worden ook de punten geteld. Isa blijkt de “Tiger Woods Wisseltroffee” te hebben gewonnen. Ape-trots zijn we natuurlijk.
Isa, aankomende zaterdag (25 april 2009) wordt ze pas 1 jaar. En nu al zulke prestaties laten zien. Ze is haar carrière begonnen met 1x Zeer Goed, 1x 1 e Zeer Goed en 3x 1 e Uitmuntend. Chapeau!!!!

Ik weet nog dat ik heb staan twijfelen bij de keuze in het nest tussen Isa en Isis. Isa, de dondersteen van het nest, maar ook de grootste knuffelkont, Isis de brutaalste. Isa, een hondje met karakter, dat had ik al snel door. Ze is niet groot, maar razend snel. Samen met Eric heb ik heel wat uurtjes (zeg maar dagen….weken) in het veld gelopen. Spelen met de wind, lijnen leren lopen, fazanten zoeken, kwarteltjes verstoppen enz. We hebben haar in oktober mee genomen naar Frankrijk naar de wereldkampioenschappen en haar laten kennismaken met het echte werk. Daar was ze natuurlijk veel te klein voor, maar je kunt nooit te vroeg beginnen, en kijken kan geen kwaad. Frankrijk is ook de plek waar we Rob en Geeske hebben leren kennen van La Viennerie. Zij trainen honden voor het veldwerk. Aan een lange lijn werd Isa (toen 6 maanden) in een fazanten ren gelaten. Nou, volgens Rob zat er toen al “flink gas” op. Hij vroeg ons of we haar niet door hem wilden laten trainen en of ze mee mocht naar Andalusië. Daar moesten we natuurlijk even goed over nadenken, want Isa een maand uit huis………(pffff).
Na veel informeren en rondvragen, hebben we toch besloten om het te doen. In Andalusië, wemelt het van de patrijzen en er wordt iedere dag een aantal keer met Isa getraind door mensen met ervaring. Wat wil een korthaar nog meer!! Tuurlijk, wij hebben ook het nodige met Luna en Devon bereikt in de jeugd bij het veldwerk, maar we zijn er ons van bewust dat we nog veel moeten leren. Dit wordt pas ons derde seizoen in het veldwerk. Iedere week werd er verslag gedaan van haar vorderingen, het klonk allemaal super, eigenlijk wilden we er gewoon bij zijn. Na vier weken zijn we haar weer op gaan halen en heeft Eric nog menig trainingsuurtje met Rob doorgebracht in Frankrijk op de velden rond de gîte. Ook de theorie kwam uitgebreid aanbod. Geeske presenteerde ons verschillende situaties van windrichtingen en afwijkende velden. Hoe pak ik het veld theoretisch het slimste aan, waar houdt het veerwild zich het liefst op, wat gebeurt er als de wind gaat draaien enz. Op het computerscherm ziet het er allemaal zo logisch uit. Nee…….wacht maar, tot je zelf in zo'n groot veld loopt. Wedden dat de theorie je in de schoenen schiet, dan komt het toch weer neer op ervaring, samenspel met je hond, geduld en kijken wat je hond doet. Een korthaar met goede aanleg regelt het zelf, de hond weet wat hij doet, vaak is het de voorjager die de fouten maakt, en de hond in verwarring brengt. Maar ook ik heb er veel geleerd. Door goed naar het gedrag van Isa en haar houding te kijken leer je enorm veel. Als je alleen met je hondje in het veld loopt, heb je, je handen al vol en schiet het observeren er vaak bij in. Als je dan met een ervaren iemand als Rob, achter Eric en je hond loopt, dan wordt er een heleboel duidelijk. Rob zal wel eens gedacht hebben, wanneer stopt ze eens met haar vragen.
Terug in Nederland werd er samen met Sjef (met Hasel v.d. Slotbosse-Heide), Maikel (met Autumn; alias de huisraad sloopster, het buitenbeentje, ze is nl. een langhaar weimaraner) en Coen (met Hunter v.d. Slotbosse-Heide en Angel) een strak trainingsschema opgesteld. Alle hondjes hebben samen met hun voorjagers hard getraind dit voorjaar en mooie kwalificaties gelopen. Het trainen is duidelijk niet voor niets geweest en we hebben veel van elkaar geleerd.
Na iedere wedstrijd bellen we met Rob en Geeske. We nemen de wedstrijd door en leren telkens opnieuw nieuwe dingen bij. Ook andere honden die we in het veld hebben zien lopen passeren de revue. Waarom gedraagt een hond zich zo, en wat doet in de meeste gevallen de voorjager fout? Ach joh……er is nog zoveel voor ons te leren.
Maar voor nu…….nemen we even een beetje gas terug. De wedstrijd druk mag er even af bij Isa. Natuurlijk houden we haar goed in conditie, maar zoals ik al eerder meldde, al is ze een kei in het veldwerk, het apporteerwerk zal nu ook geleerd moeten worden. Maar dat zal wel geen probleem zijn, want toen ze een maand of vier was, bracht ze het konijn en de eend al netjes binnen.
Aankomend najaar gaan we gewoon weer met Isa aan de slag en als het even meezit gaat Isa samen met de nieuwe pup volgend voorjaar weer lekker naar Andalusië en wie weet gaan we ze daar volgend jaar wel voor een weekje opzoeken, om ook daar lekker samen met ze te trainen. Veldwerk is tenslotte een samenspel tussen hond en voorjager.
In ieder geval wil ik Rob en Geeske ontzettend bedanken voor hun inzet van kennis, tijd en geduld, die ze in Isa en ons hebben willen steken. Ook via deze weg wil ik ze laten weten, dat ze nog lang niet van ons af zullen zijn!!!

Woensdag, 22 april 2009.

Dag twee, met als doel Middelharnis. Het is weer een stralende dag en de velden liggen er mooi bij. Eric en Isa hebben vandaag als keurmeester Ton Slager. Al meteen in de eerste loop maakt Isa een mooi punt op de fazant. Door het moeilijke veld waar ze in moest lopen, kwam ze helaas niet tot echt breed lopen toe. In de middag mag ze terug komen voor een tweede keer, om nu haar loop goed te kunnen beoordelen. Ze krijgt een mooi veld, maar er staat hoog gras op. Gras heeft de neiging om rond te poten van de hond op te stropen en dat loopt erg zwaar. Toch legt ze een mooi parcours af. Midden in het veld komt ze tot staan, blijft even staan, maar gaat dan opnieuw in de aanval op een fazanten haan, die er op het spuitspoor vandoor wil gaan. Op een gegeven moment wordt de fazant door Eric en Isa getoond en is er opnieuw een punt gemaakt.
Tijdens de bespreking van de honden aan het eind van de dag, was de keurmeester erg te spreken over haar manier van jagen, veldaanpak en kophouding. Opnieuw een prachtige kwalificatie voor Isa………1 e Uitmuntend.
En nu vragen jullie je natuurlijk af, gaat dat niet vervelen…….
”Wij dachten van niet!!!”.

Dinsdag, 21 april 2009.

Vandaag is het zover. We gaan de laatste week in van het voorjaarsseizoen. Drie dagen achter elkaar, zullen Eric en Isa onderweg zijn. Inmiddels zijn we er wel achter, dat als ik niet mee ga, dat, dat garant staat voor mooi weer. Het is vandaag in Philippine en de wedstrijd wordt georganiseerd door de Korthaar vereniging. Bij aankomst blijken er lekker veel kortharen aanwezig te zijn en dat beloofd dus een leuke dag. Eric en Isa hebben Peter Eering als keurmeester, maar helaas is er 's morgens geen wild te bekennen. Na de lunch vertrekken ze naar andere velden en daar zit gelukkig wild zat. Isa laat een mooie loop zien en komt in de verwaaiing. Op een gegeven moment gooit zij zich om, staat, laat weer even los, maakt twee korte slagen en staat opnieuw.

Eric kan er goed bij komen en samen tonen ze de fazant. De fazant zat recht onder haar neus. Opnieuw een mooi punt gemaakt. Aan het einde van de middag wordt de kwalificatie 1 e Uitmuntend voor de tweede keer aan Isa en Eric uitgereikt. De keurmeester is enorm te spreken over de stijl van Isa. Haar veldaanpak, passie, kophouding, haar stille rug en staartdracht tijdens het jagen en haar drive om wild te vinden.
Sjef heeft met Hasel vandaag ook succes en behaalt een mooie 3 e Zeer Goed. Maar ook Coen weet met Angel een kwalificatie in de wacht te slepen; 1 e Zeer Goed. Opnieuw een jong hondje van bijna een jaar, met de juiste aanleg. Het ziet er naar uit dat ook vandaag het weer een TOP dag geweest is voor de Slotbosse-Heide hondjes.

Dinsdag, 14 april 2009.

Ik had al aangegeven, dat afgelopen wedstrijd de laatste was dat ik mee kon met Eric en Isa. En waarom vragen jullie je natuurlijk af. Nou……dat zit zo. Devon verwachtte deze week pups en dan is het wel zo handig dat ik dan thuis ben. Maar aangezien Devon die dikke buik zat was, heeft ze maar besloten om gisteren (2 e Paasdag) haar pups vijf dagen te vroeg, op de wereld te zetten. Het zijn 11 prachtige pups geworden. Vandaag heb ik het dus druk zat met andere dingen en mogen de veldwerkers alleen op pad.
Natuurlijk vandaag weer mooi weer (ik ga tenslotte niet mee), en de vooruitzichten zijn goed. Isa laat twee mooie lopen zien, maar heeft helaas geen wild in haar veld. Ze krijgt nog een derde loop, maar helaas, nog geen wild. En zonder wild kun je niet scoren. Jammer!!! Volgende week staan de laatste drie wedstrijden op het programma en dan is het wedstrijd seizoen weer voorbij. Dan proberen we Isa conditioneel goed op pijl te houden, maar gaat de wedstrijd druk er wat vanaf. Ook is het dan broedseizoen voor de vogels in de velden en is het wel zo netjes om uit de velden te blijven.
Deze zomer zullen we het apporteerwerk van Isa wat bijschaven en we gaan ook beginnen met wat waterwerk. Nog zat te doen dus.

Donderdag, 9 april 2009.

Na heel wat kunst en vliegwerk is het me gelukt om vandaag nog één keer met Eric en Isa mee te kunnen naar een wedstrijd. De kinderen zijn geparkeerd bij opa en oma en voor Devon en Luna wordt ook gezorgd. De wedstrijd van vandaag is in Oostburg. Met andere woorden….weer vroeg op. Het weer ziet er voor vandaag niet goed uit. Het lijkt wel of dat aan mij ligt. Als ik niet mee ga, schijnt de zon en als ik er wel ben, komt de regen met bakken naar beneden. Dat wordt dus weer een moeilijk dagje voor de honden. Maar ach….alle honden hebben er last van, dus blijft het op deze manier toch een eerlijk spelletje.
In de eerste loop is er geen wild voor Isa. Ze laat een mooie kophouding zien en is duidelijk op zoek naar wild. De keurmeester ziet haar graag terug in de middag.
Na de lunch zijn eerst een aantal andere honden aan de beurt voor een tweede loop en helaas wordt het nodige wild gemist. Dan is Isa aan de beurt. Ze krijgt een mooi veld en ze jaagt ruim. Naast het veld ligt nog een smalle doodlopende weg en een brede ruige groenstrook.
Het is prachtig om te ziendat ze het hele veld aanpakt, maar ook de weg oversteekt en de berm meeneemt. Vooral die ruige berm zou een goede schuilplaats kunnen zijn voor wild, en haar jachtinstinct zorgt ervoor dat ze juist dat stuk ook meeneemt. Dan zien we haar ineens middenin het veld aantrekken.
Maakt nog een slag en…….staat.
Eric als een speer er naar toe,de patrijzen gaan op, Eric schiet……en hetpunt is gemaakt. Prachtig om te zien. Zo jongen dan al zo'n punt maken. Haar kwalificatie voor vandaag 1 e Zeer Goed. Trots gaan we weer naar huis en onze dag kan niet meer stuk!!!

Zaterdag, 4 april.

Ook vandaag gaat Eric samen met Isa op stap. Ik ga me vandaag vermaken met de kinderen bij de voetbal en de atletiek. De reis van Eric en Isa gaat naar Waterlandkerkje (ergens in Zeeland) en ze hebben er weer zin in. Helaas is er vandaag voor Isa geen wild en kan ze niet scoren. Ze heeft wel twee mooie lopen laten zien en de keurmeester is tevreden. Eric en ik ook. Als er geen wild zit, dan houdt het op. Wel is ze een haas tegen gekomen, maar Eric heeft haar er goed vanaf kunnen houden. En dat is ook heel wat waard. En ach……we drijven nog steeds een beetje op het succes van gisteren, ons weekend kan toch niet meer stuk. Volgende week is er weer een nieuwe wedstrijd, dus wie weet…..

Vrijdag, 3 april 2009.

Helaas kan ik vandaag niet mee naar IJzendijke. Ik baal als een stekker, want het is super weer en ik zou graag Isa zien lopen. Maar ja, af en toe moet er ook iemand thuis het fort verdedigen, het is tenslotte hoog seizoen op de kwekerij. Maar ook Max en Sam verdienen de nodige aandacht. En Isa heeft tenslotte alleen Eric nodig in het veld, met andere woorden…….moeders blijft thuis. Laat in de ochtend krijg ik van Eric een telefoontje. Hij heeft van de keurmeester de mededeling gekregen, dat hij hem vandaag niet meer wil zien. Het dringt even niet tot me door, maar dan valt de euro!!! Dat wil dus zeggen dat ze gescoord heeft, want in de jeugd krijg je altijd twee beurten, en dit was pas Isa haar eerste beurt geweest.

	En ja hoor…..Isa heeft een punt gescoord op de fazant!!!

Natuurlijk helemaal uit m'n dak (p.s. Eric ook hoor). Nu wordt het dus afwachten wat de keurmeester er voor een kwalificatie van gaat maken. Ook Hasel en Sjef scoren vandaag weer. Wat zijn het toch een kanjers hè. Super!! Inmiddels begint de spanning op te lopen gedurende de middag en wacht ik met ongeduld op een telefoontje. Wat kan wachten lang duren zeg!!! Rond zes uur belt Eric eindelijk en is daar het verlossende woord……..(tatatatadaaaaaa)……..Isa heeft de kwalificatie 1e Uitmuntend gekregen!!! De keurmeester (C. Beerden), was erg gecharmeerd van haar zoekwijze, kophouding en gedrag in het veld. Ook liet hij blijken dat gezien haar leeftijd (11 maanden) haar prestaties super waren. Wat wil een baasje nog meer????
Ook Hasel kreeg een prachtige kwalificatie: 2e Zeer Goed.

Samen met de kinderen heb ik het huis snel versierd met spandoeken, slingers en ballonnen, zodat de kampioentjes thuis het feestje door konden bouwen.
De dag van de Slotbosse-Heide-tjes kan niet meer stuk!!

Toch moeten we vandaag weer even met twee beentjes, en in het geval van Eric en Isa, zes beentjes weer op de grond komen, want morgen staat er weer een wedstrijd te wachten. Dus even lekker eten, dan snel onder de douche en naar bed, want morgen is het weer vroeg op.

Dinsdag, 24 maart 2009.

Vandaag heeft Isa haar eerste veldwerkwedstrijd. Ik weet niet wie er zenuwachtiger is…. De baas of de Isa. Het is koud en lelijk weer. Het waait ontzettend, en de kans op wild wordt moeilijk. De patrijzen en fazanten zitten waarschijnlijk allemaal lekker beschut en verstopt in de bosjes.

Sjef heeft met Hasel geluk en treft een koppel fazanten midden in het veld en er wordt een mooi punt gescoord. Eric heeft met Isa minder geluk en treft geen wil aan in het veld. Isa wordt in de middag voor de tweede keer teruggevraagd voor een loop en staat prachtig voor……op een haas.

Als een speer vertrekt de haas en neemt nog twee andere vriendjes mee en samen met Isa vertrekken ze naar de horizon. Daar komt ze weer een haas tegen, die richting ons vertrekt en langzaam aan zien we Isa als stipje weer samen met de andere haas richting ons komen. Pffffffff, toch stiekem een opluchting!!! Isa wordt opnieuw ingezet en laat weer een mooi stukje zoekwerk zien. Helaas weer geen wild.

Na een korte rust pauze, wordt Isa voor de vierde keer ingezet, maar blijken haar ervaringen van de dag teveel geweest te zijn. Ze mist de fazant en het is afgelopen. Ze heeft prachtig werk laten zien. Ze pakt het veld breed aan, is brutaal en toont een mooie kophouding. Ook de keurmeester is erg van haar gecharmeerd en vindt het bijna net zo erg als ons, dat ze geen kwalificatie heeft kunnen halen. Jammer, maar zijn commentaar was super en we gaan gewoon verder naar de volgende wedstrijd.