Jagen in Frankrijk oktober 2010.

Om fris en fruitig aan de jachtdagen te beginnen zijn we zaterdag al afgereisd naar “ La Viennerie ”. Het weer is hier een stuk beter dan in Nederland. 's Nachts vriest het al hier, maar overdag schijnt de zon vol op. Met andere woorden……..nog snel even genieten van de nazomer.

De eerste jachtdag, brengt ons naar de mooie velden van Philippe. Het is nog koud en het gewas is nog nat. Vandaar dat we eerst met de springer (Jane) en de heidewachtel (Biene), de bramen en de bosjes gaan uitjagen. Er worden wat fazanten gevonden, maar niet geschoten. Daarna komen de staande honden aan de beurt op het vlak. De zon begint inmiddels voorzichtig door te komen en de honden laten mooi werk zien. Helaas komen we nog niet veel wild tegen en al snel wordt het tijd om te gaan lunchen. We rijden terug naar de boerderij van Philippe en daar wordt ons een heerlijke lunch voorgeschoteld.

Na even uitgebuikt te hebben, vertrekken we weer richting de velden. Deze middag wordt vooral gebruikt om de honden wat extra te trainen op steadyness en apport. Isa en Josje laten prachtig werk zien. Isa staat op een gegeven moment voor, waarna ze bediend wordt door Eric. De fazantenhen gaat op, maar wordt niet raak geschoten. Toch heeft Isa de hen in de gaten weten te houden en als ze opnieuw wordt geslipt, markeert ze de hen perfect en staat opnieuw voor. Eric en Rob als hazen er achteraan en Isa wordt opnieuw bediend. De hen gaat opnieuw op en wordt ziek geschoten, waardoor zij erg afzeilt. Na het commando apport, markeert Isa de hen perfect en brengt haar netjes binnen.

Ook door Josje wordt er een mooi parcours afgelegd en ook zij vindt wild. Samen met Eric couleert ze de fazant, waarna hij opgaat. Josje is nog niet helemaal steady, maar daar wordt aangewerkt. Ze is net 18 maanden en we zijn al blij dat ze na het commando apport de fazant netjes binnen brengt.

Ook de andere honden komen ruimschoots aan bod, en het is mooi om te zien hoe de verschillende rassen, ieder op hun eigen rastypische manier werken. Met andere woorden……genieten dus.

Veel te snel begint de klok richting vijf uur te gaan en wordt het tijd om de eerste jachtdag af te sluiten. Het tableau van vandaag: 7 fazanten en 5 patrijzen.

Dinsdag, 26 oktober 2010

Opnieuw vroeg op vandaag. We gaan richting Sully sur Loire. Het heeft weer flink gevroren en het is erg mistig. Als we aankomen bij de jachthut, staat er een warme bak koffie op ons te wachten. We luisteren naar wat mag en wat niet en vertrekken dan snel richting de velden. Opnieuw zetten we eerst Jane en Biene in rond een meertje, om de bramen en de bosjes uit te jagen. Al snel horen we de roep van een roodpoot patrijs. Het geweer wordt aangelegd en de eerste patrijs wordt binnen gebracht door de honden. Vandaag begint de dag al goed.

Zodra de mist wat begint op te trekken vertrekken we met de hondenbussen richting het vlak. Daar komen de staande honden weer aan de beurt. Opnieuw laten weer veel honden mooi werk zien. Zelfs een konijn heeft vandaag geen kans en wordt geschoten, waarna het door Vierra wordt geapporteerd.

Veel te snel is de ochtend weer voorbij, maar ja….de inwendige mens wil ook wat, dus het is opnieuw tijd om te gaan lunchen. Na opnieuw een heerlijke lunch, vertrekken we weer richting de velden.

We beginnen met het uitdrijven van een blok maïs. Al snel komt er een haan uit, die geschoten wordt, waarna het apport netjes door Isa afgewerkt wordt.

Inmiddels zijn we op een groot stuk groenbemester aangekomen en lopen de meeste honden in koppel. Een setter en een breton laten mooi werk zien en na het vinden van de fazant, wordt hij netjes binnengebracht. Ook Alex mag natuurlijk geregeld even los en hij volgt Rob met het geweer. Net of hij weet, dat hij daar moet wezen. Op een gegeven moment wordt door één van de honden een patrijs gevonden, die na couleren opgaat en ziek geschoten wordt. De patrijs zeilt af en komt richting Rob en Alex. Op zo'n 20 meter voor hen komt hij neer op het pad. Alex gaat er sluipend op af en staat voor op de patrijs. Dan begint de patrijs ineens te fladderen met zijn vleugels en duikt Alex op de patrijs. Hij pakt hem snel en zoals het bij alle pups gaat…….alles is voor ikkes. Hij verdwijnt rap met zijn buit, maar moet hem later toch afgeven. Een klein ventje van 12 weken, en dan al zo gefixeerd op wild. Super!!

Opnieuw begint de klok richting vijf uur te gaan en het laatste veld wordt genomen. We beginnen op groenbemester, wat overloopt naar een veld met mosterd. Daarachter ligt weer een stuk groenbemester. Isa, Josje en een aantal andere honden worden geslipt. Hier en daar worden fazanten en patrijzen voorgestaan, geschoten en geapporteerd. Mooi om te zien, hoe sommige honden geheel op eigen wijze aan het jagen en apporteren zijn. Isa verdwijnt op een gegeven moment samen met een setter in het veld met mosterd en raakt uit zicht. Eric concentreert zich op Josje en sluit haar laatste jachtdag af. Isa is nog steeds in de mosterd en op het moment dat Josje de bus in gaat, komt Isa in de verte tot staan. De setter patroneert en het is een prachtig gezicht. Het geweer wat in de buurt van beide honden is couleert samen met Isa en laat de setter wachten. De patrijs verplaatst zich en Isa herneemt zich, waarna de setter opnieuw patroneert. Opnieuw wordt er gecouleert en de patrijs gaat op. Er wordt geschoten, Isa krijgt het commando apport en brengt de patrijs netjes bij het geweer binnen. Eric en ik staan te genieten aan de kant en trots neemt Eric later de patrijs aan van het geweer.

Wat een mooie afsluiting van twee prachtige dagen.

Ook vandaag is er weer een mooi tableau door de honden bij één gebracht, waaronder 1 konijn, 5 fazanten en 7 patrijzen. Chapeau!!

Helaas zijn voor ons de twee jachtdagen in Frankrijk weer voorbij en vertrekken we morgen weer richting regenachtig Nederland. Maar niet zonder buit. Woensdagochtend wordt de totale buit van twee dagen eerst nog geslacht en verdeelt. Die verdwijnen mooi de pan in. Heerlijk!! Komend weekend staat op ons menu: “Fazantenfilet met Calvadossaus en appeltjes” (voor het recept: klik hier ).

En ja…..dan is het toch echt tijd om te gaan. Om een uur of twee nemen we weer afscheid en spreken af, weer snel langs te komen.

A bientôt